10 oktober 1901
Born
1922
Naar Parijs, naar het atelier van Bourdelle
Vanaf 1922 woonde en werkte hij in Parijs, waar hij tot 1925 bij Émile-Antoine Bourdelle aan de Grande Chaumière studeerde; de zomermaanden bracht hij in Zwitserland door. In Parijs raakte hij bevriend met André Breton, Louis Aragon, Picasso, Miró, Max Ernst, Sartre, Simone de Beauvoir, Beckett en anderen.
1929–1930
Aansluiting bij Breton en de surrealisten
Hij raakte nauw betrokken bij de surrealisten en André Breton, volgens sommige bronnen vanaf 1929, volgens andere vanaf 1930, en bleef enkele jaren een actief groepslid; hij publiceerde in het tijdschrift “Сюрреализм на службе революции”.
1935
Einde van de surrealistische periode
In 1935 keerde de kunstenaar het surrealisme de rug toe en verloochende hij alle werken uit die periode als “een volkomen doodlopende weg”; volgens andere berichten werd hij uit de groep gezet.
1962
Grote beeldhouwprijs op de Biënnale van Venetië
In 1962 ontving Giacometti de grote prijs voor beeldhouwkunst op de Biënnale van Venetië, die hem wereldfaam bracht. Ook na die erkenning bleef hij zijn modellen herwerken, waarbij hij ze dikwijls vernietigde of jarenlang terzijde legde.
11 januari 1966
Died