The Prodigal Son

c. 1492 – 1494

Bazel: houtsneden voor drukkers

In Bazel, een van de centra van de boekdrukkunst, woonde Dürer bij Georg Schongauer. Het houtblok voor het titelblad van “Писем святого Иеронима” (1492), met zijn naam op de achterzijde, maakte het mogelijk werken van de “meester van de Bergmanndrukkerij” aan hem toe te schrijven; mogelijk werkte hij ook mee aan de houtsneden voor Sebastian Brants “Het narrenschip”.

1494

Huwelijk met Agnes Frey

Kort na zijn terugkeer naar Neurenberg trouwde de 23-jarige Dürer met Agnes Frey, dochter van een vooraanstaand koperslager en amateurharpist; het huwelijk was tijdens zijn afwezigheid geregeld en gaf hem het recht een eigen atelier te openen. Het echtpaar bleef kinderloos en, afgaande op de brieven, was het geen gelukkig huwelijk.

7 juli 1494

Married: Agnes Dürer

1494–1495

Eerste reis naar Italië

Nog geen drie maanden na zijn huwelijk vertrok Dürer alleen naar Italië, mogelijk om aan de pest in Neurenberg te ontkomen. Onderweg door de Alpen schilderde hij landschappen in aquarel; in Venetië bestudeerde hij de plaatselijke kunst en beschouwde hij Giovanni Bellini als de beste schilder aldaar, terwijl ook Mantegna en Pollaiuolo hem beïnvloedden.

1495

Opent een eigen atelier

Dürer opende in Neurenberg een eigen atelier, waar hij in tien jaar tijd een aanzienlijk deel van zijn prenten maakte. Zijn peetvader, de uitgever Anton Koberger, hielp de eerste reeksen uitgeven; de ambachten vielen in de stad onder de raad en niet onder gilden, zodat de meester vrijelijk nieuwe technieken kon beproeven en zijn eigen afdrukken kon verkopen.