
Edward HopperVerenigde Staten, 1882–1967(Self-Portrait)
Kan ik het zien?
Nu niet te zien
Waar is „(Self-Portrait)” nu? Collectie: Whitney Museum of American Art, New York. Nu niet te zien. Gecontroleerd 19 oktober 2026.
New York, Verenigde Staten
Het hoort bij de collectie, maar is momenteel niet tentoongesteld.
- Gecontroleerd
- Bron
- Het museum
Gegevens
- Inventarisnummer
- 70.1253
In de catalogus
Bronnen
- Whitney Museum of American Art
- Afbeelding: Whitney Museum of American Art — © the artist or rights holder
In het leven van Edward Hopper
Het hele leven22 juli 1882 – 1910
Woonde in Edward Hopper Birthplace and Boyhood Home
1899–1905
De school van Chase en Henri: niet het onderwerp, maar hoe je erover voelt
Aan de New York School of Art and Design, waar hij zes jaar doorbrengt, leert William Merritt Chase hem olieverfschilderen en modelleert Hopper zijn stijl aanvankelijk naar Chase, Manet en Degas, terwijl schetsen naar levende modellen schokkend blijkt voor de conservatief opgevoede jongeman. Robert Henri, die de modelklas geeft, spoort zijn studenten aan ‘de wereld in beroering te brengen’ en leert dat niet het onderwerp telt maar wat je erover voelt.
1900–1906
Studeerde aan de Parsons School of Design
1905
Ontmoeting met Josephine Nivison
In Robert Henri’s klassen ontmoet Hopper zijn toekomstige vrouw, de kunstenares Josephine Nivison; in 1914 verblijven beiden in hetzelfde pension in Ogunquit, maar ze zullen pas in 1923 nader tot elkaar komen.
1905
Een baan bij een reclamebureau: omslagen voor vakbladen
In 1905 krijgt Hopper een deeltijdbaan bij het reclamebureau C.C. Phillips and Company, waar hij omslagen ontwerpt voor vakbladen als het New York Edison Bulletin. Hij gaat illustreren verafschuwen, maar economische noodzaak houdt hem er tot het midden van de jaren 1920 in.
1906–1910
Drie reizen naar Europa, gecentreerd rond Parijs
Ogenschijnlijk om kunst te studeren maakt Hopper drie reizen naar Europa, elk gecentreerd rond Parijs, met bezoeken aan Londen, Berlijn en Amsterdam: in feite werkt hij meestal alleen, tekent straat- en caféscènes en gaat naar het theater en de opera, nauwelijks beïnvloed door de nieuwe stromingen. Hij is zeer onder de indruk van Rembrandt, met name de Nachtwacht, en claimt later weinig Europese invloeden behalve Rembrandt, Goya en de Franse graveur Charles Meryon, wiens stemmige Parijse taferelen hij nabootste.















