1917–1921
Cultuurpolitiek in het revolutionaire Moskou
Na de revolutie was Kandinsky actief in het openbare leven: hij hielp monumenten te beschermen, stichtte het Museum voor Schilderkundige Cultuur en de Russische Academie voor Artistieke Wetenschappen, doceerde aan de Vchoetemas, zat in het collegium voor beeldende kunst van het Volkscommissariaat voor Onderwijs en was voorzitter van de Al-Russische aankoopcommissie. Ook werd hij vicevoorzitter van de RACHN.
1918–1921
Het Instituut voor Artistieke Cultuur: verworpen door de radicalen
Kandinsky werd de eerste directeur van het Instituut voor Artistieke Cultuur in Moskou, maar de radicale leden van het instituut vonden zijn spirituele, expressionistische kijk op kunst te individualistisch en burgerlijk. Hij schilderde in deze jaren weinig maar gaf veel les, met een programma van vorm- en kleuranalyse.
June 1920
Dood van zijn zoon Vsevolod
Kandinsky’s zoon Vsevolod overleed in juni 1920; het echtpaar kreeg geen kinderen meer.
1921
Vertrekt naar Berlijn
In december 1921 vertrok Kandinsky naar Berlijn om daar een afdeling van de RACHN op te zetten. Hij nam deel aan de Eerste Russische kunsttentoonstelling in Duitsland en begon les te geven in schilderkunst.
summer 1922
Leraar aan het Bauhaus
Vanaf de zomer van 1922 werkte Kandinsky aan het Bauhaus en werd hij een vooraanstaand theoreticus van de school. In het interbellum verwierf hij wereldwijde erkenning als een van de leiders van de abstracte kunst.
1923
De Blauwe Vier
Op initiatief van Galka Scheyer vormden Kandinsky, Paul Klee, Lyonel Feininger en Alexej von Jawlensky de groep Die Blaue Vier; vanaf 1924 promootte Scheyer hun werk in de Verenigde Staten.