Heilige Sebastiaan

1494–1495

Eerste reis naar Italië

Nog geen drie maanden na zijn huwelijk vertrok Dürer alleen naar Italië, mogelijk om aan de pest in Neurenberg te ontkomen. Onderweg door de Alpen schilderde hij landschappen in aquarel; in Venetië bestudeerde hij de plaatselijke kunst en beschouwde hij Giovanni Bellini als de beste schilder aldaar, terwijl ook Mantegna en Pollaiuolo hem beïnvloedden.

1495

Opent een eigen atelier

Dürer opende in Neurenberg een eigen atelier, waar hij in tien jaar tijd een aanzienlijk deel van zijn prenten maakte. Zijn peetvader, de uitgever Anton Koberger, hielp de eerste reeksen uitgeven; de ambachten vielen in de stad onder de raad en niet onder gilden, zodat de meester vrijelijk nieuwe technieken kon beproeven en zijn eigen afdrukken kon verkopen.

1500

Jacopo de’ Barbari en het geheim van de proporties

De Venetiaan Jacopo de’ Barbari, die Dürer in Venetië had leren kennen, kwam naar Neurenberg; naar eigen zeggen leerde Dürer veel van hem over perspectief, anatomie en proporties. Omdat hij vermoedde dat Barbari niet alles prijsgaf, begon hij eigen onderzoek dat hem zijn leven lang zou bezighouden.

1501–1502

In de kring van Neurenbergse humanisten

Dankzij zijn oude vriend Willibald Pirckheimer kwam Dürer in de kring van Neurenbergse humanisten. Hij graveerde illustraties voor de door Conrad Celtis uitgegeven werken van Hrotsvitha (1501) en “Четырём книгам о любви” (1502), en voorzag 14 boeken uit Pirckheimers bibliotheek van tekeningen.

1502

Overlijden van zijn vader

Albrecht Dürer de Oude overleed, waarna zijn zoon de zorg op zich nam voor zijn moeder en zijn twee jongere broers, Endres en Hans.