De hoer van Babylon

1496 - 1497 · Print

Kan ik het zien?

Onbekend

Waar is „De hoer van Babylon” nu? Collectie: Rijksmuseum Amsterdam, Amsterdam. Onbekend.

Rijksmuseum Amsterdam

Amsterdam, Nederland

De eigenaar is bekend; of het werk nu te zien is, is onbekend.

Bron: Het museum

Op de kaart Museumpagina

Over het werk

Een mooi geklede en gekapte vrouw rijdt op een beest met zeven koppen en tien horens. Vanuit de hemel verschijnt een leger ruiters. Daarnaast twee engelen, van wie één een molensteen vast heeft. Rechts op de achtergrond is te zien hoe een stad in vlammen opgaat.

Rijksmuseum Amsterdam

Gegevens

Inventarisnummer: RP-P-1953-508

Wat het toont

The scarlet woman, the whore of Babylon She is usually sitting on a scarlet beast with seven heads and ten horns The fall of Babylon

In de catalogus

Prenten Renaissance 15e eeuw

Bronnen

Rijksmuseum Amsterdam
Afbeelding: Rijksmuseum Amsterdam — public domain

In het leven van Albrecht Dürer

Het hele leven

c. 1492 – 1494
Bazel: houtsneden voor drukkers
In Bazel, een van de centra van de boekdrukkunst, woonde Dürer bij Georg Schongauer. Het houtblok voor het titelblad van “Писем святого Иеронима” (1492), met zijn naam op de achterzijde, maakte het mogelijk werken van de “meester van de Bergmanndrukkerij” aan hem toe te schrijven; mogelijk werkte hij ook mee aan de houtsneden voor Sebastian Brants “Het narrenschip”.
1494
Huwelijk met Agnes Frey
Kort na zijn terugkeer naar Neurenberg trouwde de 23-jarige Dürer met Agnes Frey, dochter van een vooraanstaand koperslager en amateurharpist; het huwelijk was tijdens zijn afwezigheid geregeld en gaf hem het recht een eigen atelier te openen. Het echtpaar bleef kinderloos en, afgaande op de brieven, was het geen gelukkig huwelijk.
7 juli 1494
Married: Agnes Dürer
1494–1495
Eerste reis naar Italië
Nog geen drie maanden na zijn huwelijk vertrok Dürer alleen naar Italië, mogelijk om aan de pest in Neurenberg te ontkomen. Onderweg door de Alpen schilderde hij landschappen in aquarel; in Venetië bestudeerde hij de plaatselijke kunst en beschouwde hij Giovanni Bellini als de beste schilder aldaar, terwijl ook Mantegna en Pollaiuolo hem beïnvloedden.
1495
Opent een eigen atelier
Dürer opende in Neurenberg een eigen atelier, waar hij in tien jaar tijd een aanzienlijk deel van zijn prenten maakte. Zijn peetvader, de uitgever Anton Koberger, hielp de eerste reeksen uitgeven; de ambachten vielen in de stad onder de raad en niet onder gilden, zodat de meester vrijelijk nieuwe technieken kon beproeven en zijn eigen afdrukken kon verkopen.