
Max BeckmannDuitsland, 1884–1950Blind Man's Buff
Kan ik het zien?
Ja, nu te zien
Waar is „Blind Man's Buff” nu? Minneapolis Institute of Art, G377, Minneapolis. Ja, nu te zien. Gecontroleerd 16 november 2026.
Minneapolis, Verenigde Staten
Gesloten· gaat morgen om 10:00 open
Publiek tentoongesteld.
- Gecontroleerd
- Ongewijzigd sinds
- Bron
- Het museum
Over het schilderij
Max Beckmann schilderde Blindemannetje in 1945 tijdens zijn ballingschap in Nederland. Het drieluik is in het Minneapolis Institute of Art in Minneapolis. De driedelige structuur doet denken aan religieuze altaarstukken, terwijl figuren die hij goden noemde en een minotaurus klassieke verwijzingen inbrengen. Een klok mist XII en I, wat tijd zonder duidelijk begin of einde suggereert. Op de zijpanelen keren een geblinddoekte man en een knielende vrouw zich af van de omringende genoegens, wat de posities van schenkers in oudere devotiebeelden echoot. Het drieluik wordt getoond in G377.
In de woorden van het museum
Blind Man's Buff is the most important of the five triptychs created by Max Beckmann while exiled in Holland between 1937-1947 - an exile necessitated by the Nazi's inclusion of ten of his works in their exhibition of degenerate art in 1937. Like much of his art, Blind Man's Buff is allusive and symbolic, inviting explication yet resisting explicit interpretation. Yet, the artist's use of the three-paneled format that was traditional to Medieval and Renaissance altarpieces evokes religious associations. Beckmann also drew upon classical sources, calling the figures at center the gods and the animal-headed man the minotaur. Throughout the triptych, figures engage in sensual pleasures in a place where time, represented by a clock without XII or I, has no beginning or end. In sharp contrast on each wing are the blindfolded man and kneeling woman who, like prayerful donors in a Renaissance altarpiece, turn their backs to the confusion behind them.
Minneapolis Institute of Art
Gegevens
- Inventarisnummer
- 55.27a-c
In de catalogus
Bronnen
- Minneapolis Institute of Art
- Afbeelding: Minneapolis Institute of Art — © Minneapolis Institute of Art
In het leven van Max Beckmann
Het hele leven1937–1947
Tien jaar ballingschap in Amsterdam
Beckmann leeft in Amsterdam in zelfgekozen ballingschap en doet wanhopige maar mislukte pogingen een visum voor de Verenigde Staten te krijgen.
1944
De dreiging van dienstplicht en een hartaanval
In 1944 proberen de Duitsers de zestigjarige Beckmann in het leger op te roepen, hoewel hij een hartaanval heeft gehad; hij ontsnapt ternauwernood aan mobilisatie.
1947
Verhuizing naar de Verenigde Staten om les te geven in Saint Louis
In 1947 steken Beckmann en zijn vrouw eindelijk de oceaan over: op uitnodiging van Perry T. Rathbone, directeur van het Saint Louis Art Museum, neemt hij een docentschap aan de St. Louis School of Fine Arts van Washington University, een vacature die was achtergelaten door Philip Guston, die verlof had genomen.
1947–1949
Morton May: beschermheer en leerling
In Saint Louis wordt Morton D. May, een verwoed amateurfotograaf en -schilder, Beckmanns beschermheer en leerling; de kunstenaar helpt hem ook Oceanische en Afrikaanse kunst te leren waarderen.






![The Argonauts [middle panel], Max Beckmann, 1949/1950](https://api.nga.gov/iiif/0339f626-c218-4c68-bef9-75cfd21a1a08/full/!2400,2400/0/default.jpg)







