Andromeda aan de rots geketend

Het doek toont Rembrandts eerste mythologische vrouwelijk naakt en is gebaseerd op het verhaal Metamorfosen van Ovidius. Het verhaal gaat over de Ethiopische prinses Andromeda die als straf voor haar moeders bluf aan een rots wordt geketend en aan een zeemonster dat het Ethiopische volk kwelde wordt opgeofferd. Vele eerdere kunstenaars zoals Titiaan hebben ook haar redder Perseus en het zeemonster in dezelfde samenstelling afgebeeld. In dit werk schuwt Rembrandt de klassieke conventies door alleen Andromeda af te beelden, niet door haar als een gespierde schoonheid te laten zien maar als een naturalistische bang kijkend meisje. Het schilderij is een voorbeeld van Rembrandts afwijzing van de samengestelde schoonheid. Omdat hij niet geloofde dat de ware schoonheid echt bestond, schilderde hij vrouwen zoals hij ze zag, met natuurlijke onvolkomenheden en imperfecties.

De schilderijen die hierna zijn gekomen van mythologische naakten genaamd De badende Diana en Danae tonen zijn veranderende opvatting van het naakt.