5 februari 1811
Studeerde aan Beaux-Arts de Paris
1812
Salondebuut: “Officier van de keizerlijke garde-jagers”
In 1812 zond Géricault “Portret van Dieudonné” (nu “Officier van de jagers te paard van de keizerlijke garde in de charge”, Louvre) naar de Parijse Salon. Als tot dan toe onbekend kunstenaar, van wie werd gezegd dat hij “nauwelijks had gestudeerd”, trok hij meteen de aandacht van de critici: Boutard adviseerde hem zich op de veldslagschilderkunst te richten, Durdent noemde hem “misschien de beste van al onze schilders”, en David zelf merkte het schilderij op.
autumn 1817
Het boek over de schipbreuk van de Méduse bereikt Géricault
In de herfst van 1817 verscheen het boek “Schipbreuk van het fregat Méduse”, waarin de ooggetuigen, de geograaf-ingenieur Alexandre Corréard en de arts Henri Savigny, het dertien dagen durende ronddrijven van het vlot beschreven nadat het schip voor de kust van Mauritanië was gestrand. Het boek bereikte Géricault, die erin het onderwerp zag voor het grote schilderij waarvan hij al lang droomde.
1817–1818
Onderzoek naar de ramp: overlevenden, een modelvlot, lijkenhuizen
Géricault reconstrueerde de gebeurtenis door het beschikbare materiaal te bestuderen en getuigen te ontmoeten: hij leerde Corréard en Savigny kennen, een timmerman van de Méduse maakte voor hem een schaalmodel van het vlot en de kunstenaar modelleerde zelf wassen figuren. Hij bezocht ziekenhuislijkenhuizen, tekende dode hoofden, uitgemergelde lichamen en afgesneden ledematen, en de voorbereiding eindigde met een reis naar Le Havre, waar hij studies van zee en lucht schilderde.
1819
“Het vlot van de Méduse” veroorzaakt een politieke controverse op de Salon
Bij de eerste tentoonstelling op de Parijse Salon van 1819 ontketende “Het vlot van de Méduse” een politieke controverse: het klaagde een corrupt establishment aan, waarin de kapitein bemanning en passagiers aan hun lot had overgelaten, maar dramatiseerde ook de eeuwige strijd van de mens tegen de natuur.
26 januari 1824
Overleden