Odilon RedonFrankreich, 1840–1916De sfinx en de chimaera
Darf man es sehen?
Unbekannt
Rijksmuseum Amsterdam
Amsterdam, Niederlande
Der Besitzer ist bekannt; ob das Werk derzeit ausgestellt ist, nicht.
- Quelle
- Das Museum
Über das Werk
In den Worten des Museums — auf Niederländisch
Links een sfinx, rechts een chimaera, een monster met vleugels en een slangenstaart. Onder de afbeelding de tekst: De Sfinx: mijn onafwendbare blik blijft gericht op alle dingen op een onbereikbare horizon, de Chimaera: Ik, ik ben vol van licht en vreugde! Vijfde prent van zes uit de tweede serie illustraties voor Gustave Flauberts De verzoeking van de heilige Antonius.
Rijksmuseum Amsterdam
Angaben
- Inventarnummer
- RP-P-1922-140
Was es zeigt
Im Katalog
Quellen
- Rijksmuseum Amsterdam
- Bild: Rijksmuseum Amsterdam — public domain
Derweil im Leben von Odilon Redon
Das ganze Leben1867–1915
Begins the journal “To Myself”
From 1867 Redon kept a journal, “À soi-même” (“To Myself”), setting out his views on art and creation; the last entries date from 1915.
1880s
Death of his firstborn son Jean
Redon and Camille’s firstborn son, Jean, died at six months old. The artist was so downcast that for a time he could not work; the birth of a second son in 1889 helped him recover from his grief.
30. April 1889
Son born: Arï Redon
from 1890
The turn from “noirs” to colour
From 1890 Redon turned more and more to oil and pastel and gave up his “black” works; after 1900 he made no more noirs. He explained the change by saying he had realised that the unwinding ribbon of life brings not only sorrow but joy.
